Elektron mikroskobu (EM) konusunda gerçekleşen gelişmeler, büyük ölçekli hücre altı sistemlerin atomik çözünürlük yapılarının belirlenmesini de beraberinde getirmiştir. Genel olarak çok büyük olmayan kristalografik yapılar ve nükleer manyetik rezonans (NMR) yapıları ile karşılaştırıldığında viral partiküller, şaperonlar ve kromozomlar gibi büyük ölçekli moleküler yapılar için karmaşıklık gün geçtikçe daha çok artmaktadır. Bu tür büyük ve komplike yapılar veya moleküller birkaç milyon atomu içerebilmektedir; bu sebeple yapısal konformasyon normal görselleştirme yazılımları kullanılarak düzgün bir şekilde görüntülenememektedir. Bu durum, normal gösterimlerin ayrıntılı olmasından kaynaklanmaktadır. Ayrıntılı gösterimler büyük bir bilgisayar belleği gerektirdiği için yetersiz grafik oluşturma hızı, görselleştirme ve hesaplamalı analiz konusunda dezavantajları da beraberinde getirmektedir.
